Λογισμικό προγραμματισμού βαρδιών για μπαρ και κλαμπ

Η εβδομάδα ενός μπαρ έχει τρία σχήματα, όχι επτά μέρες

Υπάρχει η ήσυχη καθημερινή, όπου δύο άνθρωποι και μια παράδοση στο κελάρι είναι όλη η λειτουργία. Υπάρχει το γεμάτο βράδυ, όπου η αίθουσα γεμίζει ανάμεσα στις εννιά και τα μεσάνυχτα και η ουρά στην μπάρα είναι το μόνο που θυμάται κανείς από τη νύχτα. Και υπάρχει η εξαίρεση: ένας αγώνας, μια κλειστή εκδήλωση, μια αργία, το πρώτο ζεστό βράδυ του χρόνου.

Σχεδόν κάθε λάθος στελέχωσης σε ένα μπαρ βγαίνει από το να αντιμετωπίζονται αυτά τα τρία σαν μία εβδομάδα που επαναλαμβάνεται. Η ήσυχη Τρίτη είναι υπερστελεχωμένη επειδή έτσι λέει το μοτίβο, και στο Σάββατο που μετρούσε έλειπε ένα άτομο επειδή κανείς δεν κοίταξε το πρόγραμμα των αγώνων.

Η έγκαιρη δημοσίευση αξίζει περισσότερα από όσα δείχνει

Πίσω από την μπάρα δουλεύουν άνθρωποι με μαθήματα, δεύτερη δουλειά και ζωές που θέλουν δύο εβδομάδες προειδοποίηση. Ένα πρόγραμμα που βγαίνει Τετάρτη για την Παρασκευή είναι ο πιο συνηθισμένος λόγος που ένας καλός μπάρμαν φεύγει στο μαγαζί παρακάτω. Η δημοσίευση δύο εβδομάδες νωρίτερα δεν κοστίζει τίποτα και κόβει τη μισή κινητικότητα.

Η άδεια είναι περιορισμός του προγράμματος

Ένα μαγαζί λειτουργεί υπό όρους, και αρκετοί από αυτούς είναι ερωτήσεις για το ποιος βρίσκεται σε ποια βάρδια. Ποιος επιτρέπεται να πουλά αλκοόλ. Ποιος είναι αρκετά μεγάλος για το καθήκον. Ποιος κρατά την προσωπική άδεια το βράδυ. Αν αυτός που έκλεισε στις δύο καλείται να ανοίξει στις δέκα.

Κρατημένοι έξω από το πρόγραμμα, γίνονται αυτό που κάποιος ελέγχει καθώς βγαίνει από την πόρτα. Κρατημένοι μέσα, το πρόγραμμα απλώς σταματά να προτείνει βάρδιες που δεν μπορούν να δουλευτούν, και ο υπεύθυνος σταματά να κρατά τέσσερις ξεχωριστούς κανόνες στο μυαλό του στο τέλος μιας μεγάλης νύχτας.

Τα φιλοδωρήματα μοιράζονται από ώρες, άρα οι ώρες πρέπει να είναι αληθινές

Κάθε διαφωνία για τη μοιρασιά των φιλοδωρημάτων είναι στην πραγματικότητα διαφωνία για ώρες. Κάποιος έμεινε ως τη μιάμιση και το φύλλο λέει μεσάνυχτα. Κάποιος κάλυψε μια ώρα στην αρχή της βάρδιας που κανείς δεν έγραψε. Μόλις τα από κάτω νούμερα γίνουν κατά προσέγγιση, το μερίδιο δεν υπερασπίζεται και ο καβγάς επιστρέφει κάθε μήνα.

Το χτύπημα κάρτας πίσω από την μπάρα και η έγκριση της εβδομάδας κάνουν τα νούμερα ίδια για όλους. Η μισθοδοσία και η μοιρασιά υπολογίζονται από ένα σύνολο ωρών, το αργό κλείσιμο μετά την τελευταία παραγγελία μετριέται, και η κουβέντα μετακινείται από το τι έγινε στο ποιος είναι ο κανόνας, που είναι κουβέντα η οποία μπορεί όντως να κλείσει.

Κόστος όσο η εβδομάδα είναι ακόμη ανοιχτή

Τη γραμμή μισθού της Παρασκευής αξίζει να τη δεις την Τρίτη. Ιδωμένη στη μισθοδοσία είναι γεγονός. Ιδωμένη με το πρόγραμμα ανοιχτό είναι απόφαση, και συχνά η απόφαση είναι απλώς ότι το τέταρτο άτομο ξεκινά στις εννιά αντί για τις επτά.

Η νύχτα που σπάει το σχέδιο

Σπάει τις περισσότερες εβδομάδες. Κάποιος αρρωσταίνει στις πέντε για ξεκίνημα στις επτά, μια κλειστή εκδήλωση κλείνει αργά, μια παράδοση φτάνει μέσα στην υπηρεσία. Αυτό που ξεχωρίζει ένα μαγαζί που τα βγάζει πέρα δεν είναι καλύτερο σχέδιο, είναι πιο σύντομη διαδρομή ανάμεσα στο να το μάθει και στο να το διορθώσει.

Μία κίνηση βάζει την ανοιχτή βάρδια μπροστά σε όλους όσους μπορούν να την πάρουν. Όποιος τη δεχτεί επιβεβαιώνεται από τον υπεύθυνο βάρδιας, και όσοι επηρεάζονται βλέπουν την αλλαγή στο κινητό τους αντί να τη μάθουν όταν φτάσουν. Το σύνολο λειτουργιών του Shifton κρατά το πρόγραμμα, την καταγραφή ωρών, τις ειδοποιήσεις και τις αναφορές σε έναν λογαριασμό.

Περισσότερες από μία αίθουσες

Ένας όμιλος μαγαζιών μοιράζεται προσωπικό είτε το σχεδίασε κανείς είτε όχι. Ο μπάρμαν που δουλεύει Πέμπτες στο ένα μπαρ και Σάββατα στο άλλο υπάρχει σε δύο προγράμματα και μία μισθοδοσία, και οι ώρες βγαίνουν μόνο αν και τα δύο σημεία κοιτούν την ίδια καρτέλα.

Μία οθόνη για τον όμιλο το διορθώνει αυτό και μαζί του μερικά ακόμη. Ένα μοτίβο που πιάνει σε γεμάτη αίθουσα αντιγράφεται στο νεότερο σημείο, η κάλυψη για μια εκδήλωση βγαίνει από όσους είναι ελεύθεροι σε όλον τον όμιλο, και το κόστος ενός σαββατοκύριακου συγκρίνεται ανάμεσα στα μαγαζιά αντί να συναρμολογείται στο χέρι.

Τι δεν είναι αυτό

Αυτό δεν είναι σύστημα ταμείου, ούτε σύστημα αποθήκης, ούτε πλατφόρμα κρατήσεων τραπεζιών, και ένα μαγαζί οποιουδήποτε μεγέθους ήδη τα έχει. Αυτό κρατά τους ανθρώπους: ποιος είναι σε βάρδια, για τι έχει έγκριση, ποιες ώρες δούλεψε πραγματικά και πόσο κόστισε η εβδομάδα. Τα μπαρ αρχίζουν να κοιτούν προς τα εκεί όταν η ομάδα ξεπεράσει καμιά δωδεκαριά άτομα και η ομαδική συνομιλία πάψει να είναι πρόγραμμα.

Πώς ξεκινά κανείς

Ως δέκα άτομα δεν υπάρχει χρέωση ούτε χρονικό όριο, κάτι που καλύπτει εξ ολοκλήρου ένα μικρό μπαρ: το πρόγραμμα, τη βασική καταγραφή ωρών, την εφαρμογή στο κινητό και τις αναφορές. Πάνω από εκεί, τα αρθρώματα προστίθενται ένα ένα με 0,50 δολάρια ανά εργαζόμενο τον μήνα, το καθένα με δοκιμή έως 60 ημέρες, οπότε ένα μαγαζί μπορεί να περάσει μια ολόκληρη σεζόν μέσα από τις αναφορές πριν δεσμευτεί σε οτιδήποτε.

Το κελάρι ανήκει στο πρόγραμμα

Καθαρισμός γραμμών, μια παράδοση, μια αλλαγή φιάλης αερίου: τίποτα από αυτά δεν γίνεται μέσα στην υπηρεσία και όλα θέλουν κάποιον που ξέρει τι κάνει. Αφημένο εκτός σχεδίου, γίνεται μια ώρα για την οποία κάποιος έμεινε πίσω, ή ένα κυριακάτικο απόγευμα που κανείς δεν συμφώνησε πραγματικά, και τα δύο είναι σίγουροι τρόποι να χάσεις έναν καλό άνθρωπο του κελαριού.

Τοποθετημένη στο πρόγραμμα ως δική της βάρδια, η δουλειά αυτή γίνεται ορατή, πληρωμένη και δεμένη με όποιον είναι εκπαιδευμένος γι αυτήν. Κάνει επίσης φανερό κάτι που το μαγαζί συχνά προτιμά να μην κοιτά: ότι αυτή τη στιγμή στο κτίριο τη γνωρίζει ένας μόνο άνθρωπος.

Το προσωπικό της πόρτας και η έκπληξη των δέκα

Τα βράδια που τους απαιτούν, οι υπεύθυνοι της πόρτας ανήκουν στο ίδιο πρόγραμμα με την μπάρα, είτε είναι απευθείας εργαζόμενοι είτε παρέχονται από εταιρεία. Ένα μαγαζί που τους κρατά σε ξεχωριστή λίστα ανακαλύπτει στις δέκα το βράδυ ότι η εταιρεία έστειλε ένα άτομο εκεί όπου η άδεια περιμένει δύο.