Program do planowania pracy stoczni jachtowych i mobilnych mechaników łodzi

Dlaczego stocznie jachtowe szukają programu do serwisu łodzi

Większość stoczni zaczyna od białej tablicy w biurze i kalendarza travel lifta. To działa do wiosennego szczytu, kiedy czterdzieści łodzi trzeba przygotować do sezonu w sześć tygodni, a trzech mechaników pyta, która jest następna. Program do serwisu łodzi zastępuje białą tablicę tablicą, którą każdy czyta w telefonie: kto jest przy której łodzi, który termin travel lifta jest zajęty i co zatwierdził armator.

Stocznia różni się od zwykłego warsztatu tym, że obiekt pływa. Trzeba go podprowadzić do travel lifta przy odpowiednim stanie wody, gdzieś postawić na czas prac i zwodować przed urlopem armatora. O grafiku decydują travel lift, pogoda i sezon bardziej niż dostępność mechaników.

Pory roku sprawiają też, że obciążenie jest nierówne. Jesień przynosi zimowanie w pośpiechu przed pierwszymi przymrozkami, zima to czas przebudów i długich napraw, a wiosna upycha przygotowanie do sezonu, antyfouling i wodowania w kilka tygodni. Gdy cały sezon widać na jednej tablicy, stocznia może podawać armatorom realne terminy wodowania, zamiast obiecywać wszystkim tę samą sobotę.

Prace przy kadłubie na lądzie

Gdy łódź jest na lądzie, kilka ekip chce przy niej pracować jednocześnie. Kadłub trzeba umyć i wysuszyć przed antyfoulingiem, anody wymienia się przed malowaniem, a linię wału sprawdza, dopóki łódź stoi na tyle wysoko, żeby dosięgnąć śruby. Jeśli malarz przyjdzie, zanim mechanik wyciągnie wał, jeden z nich wraca do domu. Podział łodzi na osobne zadania, każde z własną osobą i kolejnością, sprawia, że ekipy sobie nie przeszkadzają.

Liczy się też czas schnięcia. Farba przeciwporostowa ma minimalny odstęp między warstwami i minimalny czas przed wodowaniem, wydrukowane na puszce. Zapisanie ich w zleceniu chroni przed zwodowaniem łodzi z jeszcze miękką farbą.

Mobilni mechanicy łodzi

Nie każde zlecenie odbywa się na lądzie. Wielu mechaników pracuje na wodzie: silnik, który nie odpala przy pomoście, pompa zęzowa, która padła na boi, oględziny przed sprzedażą. To serwis terenowy w najdosłowniejszym sensie. Przed wyjazdem mechanik potrzebuje lokalizacji łodzi, zasad dostępu, wcześniejszych prac i kontaktu do armatora, a biuro musi wiedzieć, kiedy zlecenie jest skończone i co zużyto.

Program do napraw łodzi dla mobilnych mechaników musi radzić sobie z długimi dojazdami między marinami, wezwaniami, które kończą się drugą wizytą, bo części nie było w busie, i klientami, których prawie nigdy nie ma na miejscu. Protokół ze zdjęciami i zapisane motogodziny sprawiają, że faktura jest wiarygodna.

Części, czekanie i druga wizyta

Części do łodzi często pasują tylko do jednej rodziny silników i nie ma ich w lokalnych hurtowniach. Pompa wody zaburtowej albo uszczelka wymiennika ciepła może jechać tydzień, a łódź przez ten czas stoi na lądzie. Zapisanie zamówionej części i powodu przerwy utrzymuje łódź na tablicy, zamiast zostawić ją zapomnianą w kącie stoczni.

Gdy część przyjdzie, druga wizyta powinna zabrać wszystko z pierwszej: co rozebrano, co znaleziono i jaką zgodę uzyskano. Inaczej drugi mechanik zaczyna diagnozę od zera. Biuro stoczni potrzebuje też prostego widoku wszystkich łodzi czekających na części, bo właśnie o nie dzwonią armatorzy.

Gdzie kończy się oprogramowanie do zarządzania mariną

Oprogramowanie do zarządzania mariną zwykle oznacza przydział miejsc, umowy postojowe, sprzedaż paliwa i rezerwacje jachtów gościnnych. To systemy biurowe i obsługi klienta. Strona serwisowa, czyli mechanicy, ekipa travel lifta i praca, którą wykonują przy każdej łodzi, to inny problem, i wiele stoczni prowadzi te dwie rzeczy osobno.

Co robi Shifton Field Service

Planuje terminy travel lifta, prace na placu stoczni i wyjazdy mobilne na jednej tablicy, wysyła mechanikom dane łodzi i checklisty oraz zapisuje zdjęcia, użyte części, godziny i podpis dla każdej jednostki. Stocznia, w której pracę wykonują tylko dwie osoby, może korzystać z tablicy, aplikacji, formularzy i raportów bez opłat i bez limitu czasu; fakturowanie, magazyn, kontrola lokalizacji GPS i portal klienta to moduły płatne osobno.

Nie przydziela miejsc przy kei, nie sprzedaje paliwa ani nie pobiera opłat za postój, nie odczytuje diagnostyki silnika z łodzi i nie prognozuje pływów. Śledzi ludzi, którzy wykonują pracę, i to, co zrobili przy każdej łodzi.