Program do grafiku pracy w małym sklepie

Problem z grafikiem w małym sklepie

Handel prowadzony przez właściciela ma kłopot z planowaniem, którego duże sieci nie znają: osoba układająca grafik nie ma czasu na układanie grafiku. Stoi na sali, zamawia towar, a grafik powstaje w niedzielny wieczór w zeszycie, bo to jedyna spokojna godzina.

Wszystko inne bierze się właśnie stąd. Grafik żyje w jednym miejscu, zwykle na ścianie albo na zdjęciu w telefonie. Zmiany są ustne. Godziny są zapamiętywane. I cały ten układ działa bez zarzutu, dopóki w jednym tygodniu nie wypadną dwie osoby.

Szybkość jest tu funkcją

Dla sklepu z czterema osobami wyrafinowanie silnika planującego nie ma znaczenia. Liczy się to, ile trwa przygotowanie przyszłego tygodnia i jak pewnie dociera on do wszystkich.

Na pierwsze pytanie odpowiada zapisany szablon. Większość małych sklepów powtarza ten sam kształt tygodnia z drobnymi poprawkami, więc uczciwy sposób pracy to ułożyć dobry tydzień raz, przenieść go do przodu i zmienić te dwie albo trzy rzeczy, które są inne.

Dwadzieścia minut, a nie dwie godziny.

Publikacja bije mówienie

Ustna zmiana we wtorek jest nieobecnością w sobotę. Wysłanie grafiku na telefony z potwierdzeniem odczytu to najmniejsza możliwa poprawka: właściciel widzi, kto otworzył tydzień, i dopytuje tę jedną osobę, która tego nie zrobiła, zamiast zakładać.

Bez rezerwy, bez zapasu

Sklep z czterema osobami z definicji nie ma wolnych mocy. Kiedy ktoś nie może przyjść, możliwości są znane, nieliczne i zwykle sprowadzają się do tych samych trzech nazwisk, i właśnie dlatego obdzwanianie wydaje się wystarczające.

Powód, żeby to zastąpić, to nie sama szybkość. Chodzi o to, że powiadomienie do wszystkich, którzy mogą wziąć zmianę, dociera także do osoby wolnej, ale nigdy niepytanej, a przez kilka miesięcy rozkłada to dodatkowe godziny, zamiast zsypywać je na tego, kto odbiera pierwszy.

Godziny bez papieru

Małe sklepy rzadko mają spór o wypłatę, dokładnie do dnia, w którym go mają. Zwykle wywołuje go zmiana, na której ktoś został dłużej i nikt tego nie zapisał, albo przerwa, którą wzięto, ale nie odnotowano. To niewielkie kwoty i w żadnym z tych przypadków nie chodzi naprawdę o pieniądze.

Zapisanie wejścia i wyjścia tego samego dnia, z przerwami trzymanymi osobno, usuwa całą tę kategorię sporów, a wymaga wyłącznie telefonu. Nie ma terminala do kupienia i nie ma czego montować w sklepie.

Osoby na część etatu i ich drugie życie

W małych sklepach pracują ludzie z innymi zobowiązaniami: studenci, rodzice, ktoś z drugą pracą. Pozwolenie im na zaznaczenie dyspozycyjności przed ułożeniem grafiku wycina rundę próśb, która inaczej następuje po publikacji, i sprawia, że właściciel wygląda na zorganizowanego, a nie na sztywnego.

Koszt, na który nikt nie patrzy

Wynagrodzenia są zwykle największym kosztem małego sklepu, na który da się wpłynąć, a zarazem najrzadziej analizowanym, bo liczba pojawia się raz w miesiącu, a wtedy tydzień dawno minął.

Tygodniowa suma na osobę i na dzień wystarczy, żeby odsłonić dwa najdroższe nawyki: podwójną obsadę spokojnych poranków na wszelki wypadek i zmianę zamykającą, która codziennie przeciąga się o piętnaście minut, bo zaplanowano ją co do minuty zamknięcia drzwi.

Ile to kosztuje

Shifton jest bezpłatny do 10 sprzedawców, bez limitu czasu i bez karty płatniczej, co w całości pokrywa większość niezależnych sklepów. Grafik, podstawowa rejestracja czasu, aplikacja mobilna, nieograniczona liczba grafików i lokalizacji oraz raporty są w tym zawarte. Powyżej tego moduły dokłada się pojedynczo od 0,50 dolara za pracownika miesięcznie, każdy z okresem próbnym do 60 dni.